Menu

Our Blog

Wat is de gemiddelde schade bij Internetoplichting?

Internetoplichting

Het antwoord van Annemie Tutelboom, Minister van Binnenlandse Zaken op een parlementaire vraag van Peter Logghe, VB

Voor 2010 zien we dat de gemiddelde schade van Internetoplichting per slachtoffer opnieuw stijgt tot 7.140 euro, maar dat de mediaan lichtjes zakt naar 725 euro per geval.

Dit betekent concreet dat de helft van de slachtoffers een financieel nadeel geleden heeft dat onder de 725 euro ligt, de andere helft een nadeel dat erboven ligt.

Het hoogste schadegeval voor 2010 was een dossier investeringsfraude waarbij een slachtoffer een individuele schade leed van 310.000 euro. Het volledige dossier was goed voor een financieel nadeel van meer dan twee miljoen euro voor België alleen.

Wanneer we het totale financiële nadeel van alle slachtoffers in België berekenen, rekening houdend met het dark number van 80%, dan komen we op een totaal geleden schade voor 2010 van 112 miljoen euro.

Belangrijk hierbij is het feit dat dit nadeel individueel is en niet te verhalen valt op een derde partij (bank of verzekering). Het slachtoffer heeft vaak zichzelf en anderen in de schulden gestoken om een oplichter te kunnen betalen en zal nagenoeg nooit zijn geld kunnen recupereren omdat de dader in het buitenland zit en er nauwelijks vervolgd wordt.

Voor wat specifiek de gevallen van oplichting op immosites betreft, kunnen we veronderstellen dat het nadeel in de buurt ligt van ongeveer 1.500 euro per slachtoffer.

Deze schatting wordt berekend op basis van de standaard modus operandi, waarbij de oplichters meestal een tweetal maanden huur als waarborg vóór overhandiging van de sleutels vragen en de gemiddelde huurprijs rond de 750 euro ligt. 4.

Gezien het gros van de dossiers internetfraude in België geseponeerd wordt zonder verdere onderzoeksdaden gesteld te hebben, zijn we niet in staat hierover een betrouwbare analyse te maken. We kunnen echter uit ervaring en analyses van buurlanden met vrij grote zekerheid veronderstellen dat een groot deel van de oplichtingen haar oorsprong kent in West-Afrika. Het succesverhaal van de “Nigeriaanse” oplichting heeft zich snel verspreid in de landen rondom Nigeria: Benin, Ivoorkust, Ghana, Togo, en andere.

Geld vertrekt vaak in die richting, maar er wordt ook gebruik gemaakt van tussenpersonen in Europese landen als Spanje, Groot-Brittannië en Nederland, om minder wantrouwen te wekken bij het slachtoffer.

In 2007 werd beslist om de cel Internetfraude binnen DJF-FCCU (Federale Computer Crime Unit) op te richten. Ondanks de erg beperkte capaciteit van deze cel werden al een aantal projecten gerealiseerd, waaronder het ter beschikking stellen van een handleiding over internetfraude en de aanpak ervan aan de lokale politiediensten. In de huidige situatie en gezien de lage vervolgingsgraad, is preventie door bewustmaking en stimuleren van de alertheid van burgers en consumenten de enige remedie tegen internetfraude. FCCU tracht samen met een aantal partners het fenomeen zoveel mogelijk in de pers te brengen om de nodige aandacht te genereren.

Tags:

Show Comments (0)

This is a unique website which will require a more modern browser to work! Please upgrade today!